|
|
En is DAT nou werkelijk wat je wilde?
Worden zoals je ouders waren?
Worden zoals je onderwijzers waren, denken zoals je grootouders deden, praten zoals je vriendjes deden?
Zo ja, leg dit verhaal dan maar weg, ga maar naar een andere site, want dan wordt de rest van dit verhaal zonde van je tijd.
Het is tijd om in te zien dat je met het afschuiven van verantwoording niets, maar dan ook niets positiefs bereikt, hooguit iets negatiefs.
Je kan vanaf nu ook de rest van je leven nog blijven doorgaan met naar aderen te wijzen, en maar zeggen: "Ja, maar als hij/zij dat niet gedaan had, was ik anders geweest", of "Ja maar door zijn/haar gedrag ben ik zo ongelukkig".
Je kan ook lekker blijven denken dat het de schuld is van al diegenen die jou vroeger van alles hebben geleerd.
En: Je kan daar ook nu nog mee stoppen...
Allereerst zul je je moeten realiseren dat dat wat ooit gebeurt is, tien - twintig jaar geleden of eergisteren, datgene waardoor je NU zo denkt, speelt zich hoe dan ook in het verleden af.
Zolang je je vasthoudt aan dingen die TOEN gebeurt zijn, heb je er NU last van.
Wellicht moet je je maar eens stevig afvragen in hoeverre je in dit opzicht feitelijk in het verleden leeft.
Vraag je dan vervolgens af WAAROM je in vredesnaam in het verleden wil leven.
En als je dan TOCH bezig bent, buig je dan ook maar eens over de vraag in hoeverre jij in staat bent het verleden alsnog te veranderen.
Vorige pagina Naar index pagina Volgende pagina Namaste!
Deze pagina's zijn/worden gebouwd door: Scorpio Soft